Αργυροχοΐα

Η αργυροχοΐα αποτελεί έναν από τους λαμπρότερους κλάδους της νεοελληνικής λαϊκής τέχνης, με ιδιαίτερη παράδοση και ανάπτυξη από την αρχαιότητα έως τους νεότερους χρόνους.

Η Συλλογή Αργυροχοΐας του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, περιλαμβάνει περίπου 2.800 αντικείμενα και είναι  μια από τις πιο άρτιες και αξιόλογες μουσειακές συλλογές του είδους της,

Εμπλουτισμένη με έργα εκκλησιαστικά  και κοσμικά,  καλύπτει όλη την αργυροχοϊκή παραγωγή σημαντικών καλλιτεχνικών κέντρων του ελλαδικού χώρου (Συρράκο, Καλαρρύτες, Γιάννενα, Επτάνησα, Στεμνίτσα, Θράκη, Κρήτη) καθώς και περιοχών όπου έδρασε ο ελληνισμός  ( Μ. Ασίας, Πόντος, Κύπρος κ.ά.) από τον 17ο αι. έως τις αρχές του 20ου αι.

Η Συλλογή Κοσμικής Αργυροχοΐας περιλαμβάνει τα πολυάριθμα και πλούσια κοσμήματα – εξαρτήματα των ελληνικών παραδοσιακών ενδυμασιών, όπως κοσμήματα κεφαλόδεσμου, σκουλαρίκια, περιλαίμια, κοσμήματα πλάτης, πόρπες, ζώνες, βραχιόλια, δακτυλίδια καθώς και τα διάφορα αργυρά σκεύη του σπιτιού.

Η Συλλογή Εκκλησιαστικής Αργυροχοΐας  περιλαμβάνει ευαγγέλια, δίσκους, δισκοπότηρα, σταυρούς εξαπτέρυγα, στέφανα γάμου, τάματα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα εκκλησιαστικά κειμήλια (δίσκοι, ευαγγέλια, σταυροί αγιασμού, κ.ά.) των προσφύγων της Μικράς Ασίας, που παραχωρήθηκαν στο Μουσείο το 1925 από το Ταμείο Ανταλλαξίμων.

Τα έργα της συλλογής προέρχονται κατά κύριο λόγο από αγορές, ωστόσο ξεχωρίζουν ομάδες αντικειμένων προερχόμενα από δωρεές, καθώς  και από ανταλλαγές μεταξύ των μεγάλων δημοσίων μουσείων της Αθήνας. Ανάμεσα τους,  η δωρεά της Μάντως Οικονομίδου, αποτελούμενη από 21 αντικείμενα – κυρίως αντικείμενα ανδρικού εξοπλισμού – και η συλλογή 587 κοσμημάτων που συγκέντρωσε και μελέτησε η μεγάλη λαογράφος Αγγελική Χατζημιχάλη.

Οι εκθεσιακές ενότητες παρουσιάζουν τα αντικείμενα μέσα από τις τεχνικές κατασκευής, τη χρήση, την κοινωνική αλλά και συμβολική τους σημασία και, ειδικά για τα κοσμήματα, τη θέση τους πάνω στο σώμα.